عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
1097
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
11 - من الغرّة باللهّ سبحانه أن يصرّ المرء على المعصية و يتمنّى المغفرة 9404 . 12 - لا حزم مع غرّة 10527 . 13 - لا غرّة كالثّقة بالأيّام 10550 . 14 - قد يسلم المغرّر 6632 . 15 - كم من مغرور بحسن القول فيه 6932 . 16 - كم من مغرور بالسّتر عليه 6942 . 17 - ليس كلّ مغرور بناج ، و لا كلّ طالب بمحتاج 7521 . گرفته شود . 11 - از مغرور شدن به خداى سبحان آنست كه مرد ( و آدمى ) بر معصيت و گناه اصرار ورزد ، و آرزوى آمرزش داشته باشد . 12 - نيست دور انديشى با غفلت ( يعنى با يكديگر جمع نخواهند شد ) . 13 - هيچ غفلتى مانند اعتماد بر روزگار نيست ( كه آدمى خيال كند هميشه روزگار با او خوب تا مىكند ) . 14 - گاهى فريب خورده شده سالم مى ماند ( يعنى بحسب ظاهر گول خورده است . 15 - بسا مغرورى كه به سبب خوش گفتارى ( و مدح و ثنا ) در باره او فريب خورده است . 16 - بسا فريب خوردهاى به سبب پوشش بر او ( كه خداوند بر او پوشيده يا ديگران و او خيال مىكند خبرى نيست ) . 17 - چنين نيست كه هر فريب خورده رستگار ( از عقاب ) و نه هر طلب كنندهاى محتاج باشد ( بلكه ممكن است از روى حرص طلب نمايد ) .